دْرێگتا منی کئوما منی هبر گۆش بداشتێن
په سازگر و وشآوازانی سالارا. ”گیتّیتئے“* تَرزئے سرا. اَساپئے زَبور.
81
هُدایا په شادهی بنازێنێت که مئے زۆر و واک اِنت،په آکوبئے هُدایا شادمانیئے کوکّارا بُرز کنێت.
2 ساز و تَمبورگا بُنگێج کنێت،
وشتئوارێن چنگ و سُرۆدان.
3 ماهئے نۆکا، گوَرانڈئے کانٹئے* تئوارا بُرز کنێت،
ماهئے چاردها، مئے پاکێن اییدا.
4 اے په اِسراییلا هُکمے،
رهبندے چه آکوبئے هُدائے نێمگا.
5 وهدے مِسرئے هلاپا در آتک
کانونے په ایسُّپا اِشتی.
من اِشکت، ناآشناێن زبانێا گوَشت:
6 ”بارُن چه آییئے کۆپگا دور کرت و
دست چه گرانێن سَپتا آزات کرتنت.“
7 تئو سکّیانی ساهتان پریات کرت و من ترا رَکّێنت،
من گْرندان اَندێم اتان و ترا پَسّئو دات،
مِریبائے آپانی کرّا ترا چکّاستُن. اۆشت...
8 او منی کئوم! بِشکن که ترا ڈاهَ دئیان،
او اِسراییل! دْرێگتا* تئو منی هبر گۆش بداشتێن.
9 شمئے نیاما درامدێن هُداے مبات و
بیگانگێن هُداێئے دێما سرا جَهل مکنێت.
10 من هُداوند آن، تئیی هُدا
که ترا چه مِسرا در کرت و آورت.
وتی دپا سَرجما پَچ کن،
که من پُرّیَ کنان.
11 ”بله کئوما منی هبر گۆش نداشت و
اِسراییل منی پرمانبَردار نبوت.
12 گڑا من آ یله داتنت که وتی سِنگێن دلانی رَندگیریا بکننت،
وتی جندئے راه و هئیالانی.
13 دْرێگتا منی کئوما منی هبر گۆش بداشتێن و
اِسراییل، منی راها بشُتێن.
14 آ وهدا من دمانا آیانی دژمن پرۆش داتگاتنت و
منی دست آیانی دژمنانی هلاپا چست بوتگاَت.
15 هما که چه هُداوندا نپرتَ کننت، دوتل و سرجهل بوتگاتنت،
تان اَبد اَنچش بوتگاَت.
16 بله ترا گهترێن گندمئے وراکُن داتگاَت و
ترا چه تلارا در کرتگێن بێنَگا سێرُن کرتگاَت.“